Weblog Burgemeester
Burgemeester Hans van der Sluijs
Lezers van mijn weblog kunnen via een emailbericht een reactie geven. Ik lees uw reacties altijd en reageer soms via mijn weblog.
-
Voorlopig de laatste...
21-03-2011
De afgelopen drie jaar heb ik regelmatig een weblog bijgehouden om u een zeker inzicht te bieden, wat er zoal in de agenda van de burgemeester omgaat. Daarbij gelden natuurlijk wel een aantal beperkingen. De positie van de burgemeester in het gemeentelijk bestel is een bijzondere. Hij of zij is een zelfstandig bestuursorgaan, voorzitter van het college en voorzitter van de gemeenteraad. De burgemeester wordt niet gekozen, maar benoemd. Tegenwoordig heeft de gemeenteraad wel een bepalende stem bij de keuze van een nieuwe burgemeester, maar als benoemde bestuurder wordt van een burgemeester toch een terughoudende opstelling verwacht, vooral wanneer het gaat om politieke kwesties waar de meningen over verdeeld zijn.
Dat stelt al een aantal beperkingen aan de onderwerpen, die je in een weblog kunt behandelen. Waar het gaat om een inzicht te bieden waar een burgemeester zich zoal mee bezighoudt, is het niet de bedoeling dat iedere bezoeker of gesprekspartner zichzelf weer terugvindt in dat weblog. Ik heb daar zelf in ieder geval een grondige hekel aan. Bovendien is niet elk onderwerp steeds even interessant voor de lezer en moet er ook een zekere variatie inzitten. Hoewel het ambt van burgemeester zeer afwisselend is, zitten er toch veel terugkerende elementen in. Tenslotte brengt de verantwoordelijkheid voor de openbare orde en veiligheid met zich mee, dat veel van de informatie die je krijgt zich niet leent om vrijelijk met anderen te delen.
Geleidelijk aan is er in deze periode een groep van lezers gegroeid en kreeg ik af en toe commentaren en kritieken. Ik vond dat wel aardig, vooral als er een kleine discussie ontstond. Soms bleken meelezers passages van mijn weblog anders geïnterpreteerd te hebben, dan ik bedoeld had. Eerlijk gezegd bleek ook wel eens, dat ik te veel vanuit de insiderspositie geschreven had en daarmee de betreffende passage voor de lezers niet goed te duiden was. Foutje van de schrijver.
De afgelopen maanden heb ik nagedacht over de vorm en inhoud van dit weblog. Mijn conclusie is, zeker na herlezing van alle weblogs vanaf november 2007, dat de toegevoegde waarde aan het afnemen was. Dat is dan een mooi moment om er mee te stoppen, in ieder geval voor de komende periode. Ik sluit niet uit, dat ik te zijner tijd mijn weblog weer ga hervatten, maar voorlopig is dit de laatste... -
Wijkwandelingen, de ervaring van veiligheid en New York
23-11-2010
Na tien van de twaalf wijkwandelingen, die dit jaar in het tekenen staan van enge plekken en ontmoetingsplekken, durf ik wel de stelling aan, dat de openbare ruimte in onze gemeente redelijk veilig is. Dat betekent natuurlijk niet, dat het gedrag van mensen, die in die openbare ruimte aanwezig zijn altijd leidt tot verhoging van de veiligheid of het gevoel van veiligheid, integendeel.
De komt ook wel naar voren uit de veiligheidsmonitor voor Leidschendam-Voorburg, waarbij ons aller verkeers- en parkeergedrag hoog scoren als he.t gaat om gevoelens van onveiligheid. Hondenpoep en samenscholende groepen van jongeren dragen daar ook toe bij. Overigens viel mij op dat de meeste burgers, die meeliepen met de wijkwandelingen een heel reëele kijk hebben op de aanwezigheid van jongeren op straat. Over het algemeen hebben ze daar geen problemen mee, zolang die jongeren zich een beetje gedragen. En onder wangedrag valt schreeuwen, flessen en andere troep op straat of in een parkje achterlaten, op brommers rondscheuren, harde muziek draaien en volwassenen beledigen en soms zelfs intimideren.
De meeste wijkwandelingen werden in de vroege avond in het donker gelopen, waarmee een goed beeld gekregen werd van (on-)veiligheidsgevoelens, die bij burgers leven. Een veel gehoorde vraag was waarom de parken in onze gemeente niet verlicht worden. Dit is een bewuste keuze, die onder meer met natuur- en milieuoverwegingen te maken heeft, maar bijvoorbeeld ook met het bewust niet willen creëren van “hangplekken”. Dat dit door hondenbezitters wordt betreurd valt te begrijpen, maar er zijn voldoende alternatieve routes beschikbaar. Overigens zijn onze parken vaak favoriete en zeer gewaardeerde ontmoetingsplaatsen in onze wijken. Ten opzichte van eerdere wijkwandelingen vond ik de sociale veiligheid in de meeste parken zelfs toegenomen. Door het verwijderen van lage begroeiing zijn de zichtlijnen verbeterd en dat is vooral in het donker goed te zien.
Dan zijn er natuurlijk een paar plekken, die door veel mensen als eng worden aangewezen. Vrijwel altijd komen stations van NS op dit soort lijstjes voor. In onze gemeente komen daar nog de stations van Randstadrail bij, een aantal “hangplekken” en enkele (delen van) straten. Al met al een overzichtelijk aantal. Na afloop van alle wijkwandelingen zullen we ten aanzien van de echte enge plekken de balans opmaken en kijken wat we daaraan zullen doen. Overigens zal het niet mogelijk zijn om alles op te lossen.
Zoals hierboven al vermeld hebben wij afgelopen zomer de beschikking gekregen over de uitkomsten van de Veiligheidsmonitor 2009. Dit is een onderzoek onder inwoners van onze stad over hun beleving van veiligheid. Dit onderzoek is een belangrijke basis voor ons beleid, naast de cijfers van politie en andere instanties. Die beleving moet je als beleidsbepaler serieus nemen ook al kun je – net als met politiecijfers het geval is – er niet altijd in directe zin wat mee. Plezierig is om te constateren, dat een groot deel van onze bevolking zich veilig of meestal veilig voelt. Wij hebben drie wijken uitgezocht waarvan de bewoners specifiek gevraagd zijn naar de veiligheidsbeleving in hun wijk. Op zich komen daar niet zoveel verrassingen uit, zij het dat de Prinsenhof in positieve zin eruit springt. De Veiligheidsmonitor zal steeds om de twee jaar herhaald worden, zodat straks een soort continue reeks van gegevens beschikbaar is, waaraan het beleid kan worden getoetst en kan worden bijgesteld.
De afgelopen week was ik in New York, waar mijn dochter tijdelijk studeert. Het was niet mijn eerste bezoek aan de Big Apple, zoals de stad door haar inwoners wordt aangeduid. Sinds mijn eerste bezoek in 1982 is de veiligheid er behoorlijk verbeterd. Naast de politie is het aantal toezichthouders sterk toegenomen, de meeste uitgerust met indrukwekkende uniformen en forse vuurwapens op de heup, maar ook rehabilitatie van buurten en het tegengaan van verloedering hebben krachtig bijgedragen aan het terugdringen van de misdaad. Aan de andere kant heeft na 11 september 2001 de veiligheidsgekte toegeslagen, waarbij een hele industrie is ontstaan, die met name op de laagste betaalden in de samenleving draait en daarmee een soort programma van werktoeleiding lijkt te zijn geworden. Als je met de boot naar het Vrijheidsbeeld wilt moet je luchthavenachtig veiligheidsonderzoek ondergaan, wat naar mijn oordeel toch buitenproportionele trekken gaat vertonen. Ik heb het dan nog maar niet over het vliegen naar de Verenigde Staten zelf, waar zo langzamerhand een veiligheidsbureaucratie omheen is gaan ontstaan met controle op controle. Volgens mij is dat niet erg efficiënt en het merkwaardige is, dat het ze kennelijk niets kan schelen wanneer je het land weer verlaat, want dan blijft iedere controle achterwege.
Overigens blijft 9/11, zoals de aanslag op het World Trade Centre in de volksmond wordt genoemd, nog steeds in de stad dominant aanwezig. Uiteraard op de locatie zelf. Op de kaart een klein vlekje, nu een bouwput van een zodanige omvang, dat een wandeling omheen toch een half uur vraagt. Het meest indrukwekkend blijft toch de confrontatie met de slachtoffers. Politie en brandweer hebben veel mensen verloren en iedere brandweergarage op Manhattan heeft zijn eigen monumentje voor de omgekomen collega’s. Naast de rampplek is nu een voorlopig herdenkingscentrum gevestigd. Wat daarbij vooral diepe indruk maakt zijn de honderden foto’s van mensen die op 11 september 2001 het leven verloren hebben. Ik heb kunnen spreken met enkele brandweermensen van een van de posten op Manhattan. Een paar van hun collega’s zijn ook omgekomen, maar de meeste brandweermensen van deze kazerne zijn nog maanden bezig geweest met het zoeken naar en het bergen van slachtoffers. Een aantal van hen heeft daar behoorlijke geestelijke en lichamelijke problemen aan over gehouden, waarbij wel enige hulp is geboden, maar die toch lang zijn onderschat. Pas enkele weken geleden – ruim negen jaar na dato – is er een regeling getroffen tussen de vakbonden en de stad New York, om deze mensen hulp te bieden en schade te compenseren. Dat staat toch wat in schril contrast met de zichtbare publieke waardering voor brandweermensen in New York.
-
Wat voor gemeente willen wij zijn?
20-10-2010
In de Voorburgse en Leidschendamse Courant van deze week hebt u een grote publicatie aangetroffen over de bezuinigingsoperatie, waar onze gemeente de komende jaren mee geconfronteerd wordt. De oorzaak ligt in de kredietcrisis, die vanaf 2008 en daarna geleid heeft tot hele grote ingrepen van de Europese regeringen om de financiële sector (banken e.d.) overeind te houden. Het gevolg hiervan is dat er ook hele grote tekorten op de begroting van de Nederlandse overheid zijn ontstaan en dat er nu stevig bezuinigd moet worden om deze tekorten op te heffen.
Ook de gemeenten moeten hun aandeel in de dekking van deze tekorten leveren. Het deze week aangetreden kabinet Rutte zal aan de gemeenten behoorlijke kortingen opleggen. De hoogte van deze kortingen is op dit moment nog niet exact vast te stellen en het zal ook niet zo zijn, dat alles in een keer over ons uitgestort wordt. De kortingen lopen op in de periode tot 2018 en wij zullen dus in dezelfde periode ook maatregelen (lees bezuinigingen) moeten doorvoeren om het gemeentelijk huishoudboekje in evenwicht te houden.
Nu komt dit allemaal ook weer niet onverwacht. Vanaf 2009 houden wij al rekening met grote bezuinigingen. In het gemeentelijk coalitieakkoord van VVD, CDA, D66 en PvdA is rekening gehouden met een bezuinigingstaakstelling op de gemeente begroting tot 2018 van € 25 miljoen. In dat jaar zal dus het uitgavenniveau van de gemeente Leidschendam-Voorburg een stuk lager liggen dan nu.Onze begroting bedraagt ongeveer jaarlijks zo’n € 176 miljoen. Als je daar 25 miljoen van aftrekt hou je nog altijd € 151 miljoen over. Het lastige is echter dat een deel van de 176 miljoen verplichte uitgaven zijn. Dat zijn uitgaven, die voortvloeien uit een wettelijke taak of een specifieke opdracht die aan de gemeente is gegeven. Deze uitgaven noemen we "niet beïnvloedbaar" en dat wil zeggen dat de gemeente daar niet zomaar in mag schrappen. De discussie gaat dus over het beïnvloedbare deel van de begroting.
De politieke partijen, die samen het college vormen (de coalitie) hebben met elkaar afgesproken om de lasten voor de burger niet te gaan verhogen. Tot 2014 in ieder geval geen verhoging van de OZB anders dan met het percentage van de waardedaling en ook geen invoering van betaald parkeren.
Nu kun je op verschillende manieren bezuinigen. Je kunt bijvoorbeeld van alle begrotingen 5 of 10 % afhalen. Dat noemen we de kaasschaafmethode, maar in de praktijk is gebleken dat daar uiteindelijk niet veel van terecht komt. Voor een ingrijpende bezuiniging als waar wij nu voor staan, leert de ervaring, dat je er alleen komt als je ingrijpende keuzes durft te maken. Keuzes, die betrekking hebben op taken niet meer doen, of op een lager niveau gaan uitvoeren. Natuurlijk zijn er ook taken, die we met zijn allen zo belangrijk vinden, dat we er niet op gaan bezuinigen. De komende maanden moeten we met elkaar bepalen welke taken dat zijn. Wij hebben deze operatie de titel “verantwoord vooruit” gegeven.
Dan komen we een beetje bij de methode, die we hier in Leidschendam-Voorburg hebben gekozen.
Wij willen het accent leggen op de vraag, wat voor gemeente wij over 10 jaar willen zijn, gegeven dat we het dan met en stuk minder geld moeten doen. Met die vraag als centraal thema voeren wij de komende twee tot drie maanden een zogenaamde kerntakendiscussie. Alles mag daarbij ter discussie komen. Wij voeren die discussie met onze ambtenaren, met de gemeenteraad, binnen het college, maar ook organisaties en individuele burgers kunnen en mogen meedenken, graag zelfs.
Ik verwijs hiervoor naar de website www.lv.nl/verantwoordvooruit.We hebben natuurlijk al het nodige gedaan. Er is al voor € 7 miljoen aan voorstellen ontwikkeld, die de interne organisatie van de gemeente raken en die de komende jaren worden doorgevoerd. De gemeenteraad heeft hier al toe besloten. Onze ambtenaren hebben de hele begroting minutieus doorgelicht en gekeken wat echt moet op grond van de wet en waar we nog zelf keuzes kunnen maken. Ook zijn we dit jaar al heel stevig op onze uitgaven gaan letten.
Nu werken wij aan zogenaamde scenario’s op basis waarvan wij hele fundamentele keuzes gaan maken. In de loop van november kunt u die scenario’s ook op onze website aantreffen en zelf met suggesties komen.De fase van studeren en discussiëren duurt tot begin januari. Dan gaat het college alle ideeën verzamelen en spreken we daar nog een keer met de gemeenteraad over. Daarna trekken we ons terug en gaan wij voorstellen voor echte bezuinigingen opstellen. Al deze voorstellen nemen wij op in de voorjaarsnota, die rond 1 mei 2011 verschijnt. Die voorjaarsnota is officieel het startdocument voor de begroting van 2012, maar het effect van de voorjaarsnota 2011 strekt zich zelfs uit tot 2018. Natuurlijk hopen wij dan exact te weten hoe hoog de bezuiniging zal zijn. Wij gaan nu uit van € 25 miljoen. Anderen denken dat het veel minder zal zijn, maar niet uit te sluiten valt dat het nog hoger uitkomt. Daarom inventariseren wij nu, maar besluiten we pas als echt vaststaat hoe veel wij moeten inleveren.
Natuurlijk raken die voorstellen straks de belangen van heel veel inwoners van onze gemeente en die zullen het echt niet allemaal met ons eens zijn. De gemeenteraad heeft het laatste woord en die zal op 21 juni 2011 een besluit nemen. Voor het zover is kunnen burgers en organisaties nog hun visie geven op de voorstellen. Daartoe zullen wij tijdig de inspraakprocedure bekendmaken.
Gemeentebestuurders zijn gekozen om beslissingen te nemen in het belang van de stad en haar inwoners. Dat brengt grote verantwoordelijkheden met zich mee en daar staan wij voor, ongeacht of wij tot het college behoren of tot de raad. Maar bij het maken van keuzes hechten wij veel belang aan wat er onder onze inwoners leeft en wat zij belangrijk vinden voor de toekomst van Leidschendam-Voorburg. Op de hierboven genoemde website vindt u een enquête over de onderwerpen, die van belang zijn voor onze stad, maar u kunt ook zelf suggesties inbrengen.
Ik reken op u.